سه مسئله محتوای ذهنی

اثر علِّی محتوی چون محتوی یک حالات گرایش گزاره ای از حیث علِّی با رفتارهای مرتبط با آن حالت مربوط هستند. اما ملاحظه کنیم که محتوی حالات ذهنی یک حالات گزاره ایی هویاتی انتزاعی هستند، یعنی، گزارهها بیشتر به اشیاء ریاضی شبیه اند تا چیزهایی که در قلمرو انضمامی فیزیکی یافت ميشوند، و اینکه توان علِّی حالات ذهنی وابسته به گزارههایی است که ظاهراً فاقد توان علِّی هستند که کاملاً ناموجه مينماید. این موضوع که این حالت ذهنی چگونه می توانند بر انجام دادن عملی یا انجام ندادن آن در رفتار ما اثر بگذارند مسئله اثر علِّی محتوی ذهنی نامیده می شوند. با مقایسه این موضوع با اعداد ميتوانیم درک بهتری نسبت بدان داشت. بنابر نظر اغلب فیلسوفان گزاره ها، مانند اعداد هویتی انتزاعی دارند، اما دلایل داریم مبنی بر اینکه گزارههای انتزاعیتر از اعداد هستند. در واقع، همان طور که فرض وجود اعداد لازمه صدق بخشی از ریاضیات است. فرض وجود گزارهها لازمه صدق رفتار ما هستند. مثلاً، اگر من باور داشته باشم برف سفید است و احسان باور نداشته باشد، در این صورت اگر این «چیز» یک گزاره نیست پس چیست؟ و اگر منکر وجود گزارهه